Duitsland zien we meestal op doorreis naar een verder reisdoel: Polen of Hongarije. Dit jaar blijven we met de camper dichter bij huis: Zwarte Woud en Zuid-Engeland. De reis zelf is het doel. Ook Noord- en midden Duitsland blijkt vol geschiedenis en nieuwe vondsten: van Goethe in Hessen tot stervende bossen in de Harz. Eenmaal in de Harz willen we verder richting Denemarken. Maar de reis blijft het doel…
Commentaar en tips zijn van harte welkom bij pieter@groentekst.com
In de Harz dansen duivels en heksen op de Hexentanzplatz bij Thale. Maar naarmate we bergop rijden biedt de horizon vanaf Elend de sombere aanblik van stervende bossen. Het is aangrijpend om dit dorre landschap op de Brocken-berg te aanschouwen vanuit een nostalgische stoomtrein. De monocultuur van sparren heeft de recente droge zomers niet overleefd. In de voorgaande eeuwen is een rijkdom aan metalen hier uit de grond gehaald, zoals in de mijn bij Glasebach. We verlaten de Harz via Halberstadt. Het wordt tijd voor een nieuwe landkaart zoals een trouwe volger opmerkte…
Thale
Heksen en duivels
Donker bos en afgronden
Daar word je bang van
Elend
Verdroogde bossen
Hete zomers, schorskevers
En niets dan sparren
Glasebach
Zilver en koper
Is hier uit de grond gehaald
Koste wat het kost
Brocken
Stervende bossen
Met de stoomtrein door de Harz
Wij zijn ramptoerist
Zo begon onze reis door Duitsland
We passeren de grens bij Kerkrade – Horbach. Meestal vermijden we de snelwegen, maar de A4 tussen Aken en Keulen willen we niet missen: twintig jaar lang (tot 2018) is daar _ tussen Kerpen en Düren, langs de snelweg, jaarlijks een aantal bomen beplant. Elk jaar een andere boomsoort, voorzien van een groot bord. Helaas hebben weinig bomen het overleefd.
Verder het land – bij Dillenburg – in vinden we wel een overlever: Willem van Oranje en dus de wortels van ons koningshuis. Sporen van niemand minder dan Elvis Presley ontdekken we in Bad Nauheim, waar hij verbleef tijdens zijn militaire dienst in de jaren vijftig. We zijn dan in de deelstaat Hessen beland.
Horbach
We zijn het land uit
Alleen de douane nog
In het museum
Kerpen
Wat een leuk idee
Elk jaar wat bomen planten
Borden leven nog
Dillenburg
Van Duits bloed ben ik
Wilhelmus van Nassaue
En mijn nageslacht
Bad Nauheim
King Elvis was hier!
Soldaat die “Wooden heart” zingt:
“Du mein Schatz, bleibst hier”
Hessen van zuid naar noord
Het meest zuidelijke punt van de reis door Hessen, bereiken we bij Bad Vilbel aan de Main. We doen boodschappen op de Dottenfelderhof – een Duitse Warmonderhof – de model-landbouwschool van o.a. Martin von Mackensen. Even verder – in Hanau – vinden we de gebroeders Grimm met fraaie beelden die herinneren aan de bekende sprookjes. Vanaf hier verder naar het noorden: Wetzlar, dat zich Goethestad noemt, alleen omdat Charlotte Buff, hier woonde die hem inspireerde tot de “Werther”, Goethe’s eerste roman. De mooie Altstad van Alsfeld is ongeschonden uit de oorlog gekomen, behalve de synagoge…
Bad Vilbel
Dottenfelderhof
Een “Farm-to-Fork”- landbouwschool
Boeren met toekomst
Hanau
De wijsheid van Grimm
Roodkapje is de onschuld
Verleid door de wolf
Wetzlar
Hier woonde Lotte
Waardoor Goethe ging schrijven
Van liefdesverdriet
Alsfeld
Teken aan de wand
Hier stond een synagoge
Nie wieder is nu
Van Hessen naar de Harz
Met een fraai uitzicht op Kassel vanaf de Wilhelmshöhe nemen we afscheid van de deelstaat Hessen. Maar eerst lopen we de Frau Holle Rundweg in Hessisch Lichtenau. In Niedersaksen vinden we de Gänseliedel op de markt van de oude universiteitsstad Göttingen. In Goslar naderen we het voormalige “IJzeren Gordijn” waar het beeld “Griff in die Freiheit” aan herinnert. In het oosten lonkt het Harzgebergte…
Lichtenau
Vrouw Holle in beeld
Goed en kwaad, rechtvaardigheid
Veren worden sneeuw
Wilhelmshöhe
Uitzicht op Kassel
Als je heel ver wil kijken
Moet je hoog klimmen
Göttingen
De ganzenhoedster
Studenten vereren haar
Als beschermengel
Goslar
“Streven naar vrijheid”
Gewijd aan de soldaten
Die terug keerden