Vanaf half april doorkruisen het Zwarte Woud, onderbroken door een rondje om het Bodenmeer. In mei komen we weer terug vanuit Zwitserland. Op de heenreis volgen we de Rijn langs de oostelijke oever, waar we van bovenaf zien hoe de rivier zich gevaarlijk tussen de rotsen slingert, terwijl de Loreley toekijkt: “Ein Märchen aus uralten Zeiten…” (Heine). Aan het begin van het Zwarte Woud verwachten we een groot stuwmeer, maar de Schwarzenbacher Talsperre blijkt juist dit voorjaar drooggelegd, voor een ingrijpende verbouwing. De aanwezige vissen zijn massaal gevangen en weer uitgezet in de Schwarzenbach. We wandelen langs en over snelstromende beekjes bij Sasbachwalden. Een mooi uitzicht over het Zwarte Woud krijgen we als we de klim maken naar Schloss Staufenberg. Vanaf daar rijden we door het dal van de rivier de Rench.
Loreley
Zie de Loreley
Uitkijkend over de Rijn
Aus uralten Zeiten
Schwarzenbach
Het stuwmeer staat droog
Een jaar zonder energie
En de vissen dan?
Sasbachwalden
Voetje voor voetje
Anders dan we gewend zijn
Drinken kan hier ook
Schloss Staufenberg
Om heel ver te zien
Aldus een oude wijsheid
Moet je hoog klimmen
We voelen ons pas echt in het Zwarte woud als we parkeren bij de bronnen van het Gesundheitshotel in Bad Peterstal. Even verder krijgen we zelfs wolven en beren te zien, niet in “het echt”, ook niet in een dierentuin, maar in een Alternativer Wolf- und Bärenpark bij Schapbach. Nu zijn we niet ver meer van de oorsprong van de Donau, ontstaan door het samenstromen van de Brichach en de Breg, maar Donaueschingen wijst liever een bron aan als beginpunt. Intussen zijn we de Rijn uit het oog verloren, misschien iets voor de terugreis.
Bad Peterstal
Bruisend bronwater
Komt hier gewoon uit de kraan
Al tweehonderd jaar
Schapbach
Opvang voor beren
Kunstjes doen hoeft hier echt niet
Toch leuk om te zien
Donaueschingen
De bron als symbool
Stroompjes uit het Zwarte Woud
Vormen de Donau
Het is begin mei als we op na ons uitstapje langs het Bodenmeer, nog een keer de toppen van het Zwarte Woud willen zien. Maar eerst langs de heuvel van het Zwitserse Dornach, bakermat van de organische architectuur. Na de watervallen bij Todtnau komen we bij Furtwangen op de grens van de stroomgebieden van Rijn en Donau. In de straten van Freiburg zien we de Bächlein, een uniek watertransport-systeem. We verlaten het Zwarte Woud weer bij Staufen, verblijfplaats van de legendarische alchemist, Doctor Faustus in zijn laatste jaren: “Alles Vergängliche ist nur ein Gleichnis”. We gaan de grens over en langs het Franse Stosswihr aan de rand van de Vogezen terug naar huis.
Dornach (Z)
Bouwen in Beton
Boetseren op hoog niveau
Al honderd jaar lang
Furtwangen (D)
Opnieuw Zwarte Woud
Dit keer vanaf het Zuiden
Rijn links, Donau rechts
Freiburg (D)
Gootjes in de straat
Alles stroomt in deze stad
Watermanagement
Staufen (D)
Faust leefde hier echt
Geen verzinsel van Goethe
“… ist nur ein Gleichnis.”
Stosswihr (F)
Laatste restjes sneeuw
Zo hoog waren we nog niet
Welkom in Frankrijk!